Güreşiyorum Portre 296. Bölüm; Bedia & İsmail GÜN kardeşlerin zorlu geçen güreş hikayesi ; Aynı müsabakada madalya alan kardeşler var ama Abla-Kardeş olarak sanki ilk gibi. Spora ve güreşe adanmış bir aile.
Bu spora yıllarını verdiler.
Büyük emek harcadılar.
Güreşiyorum Portre ‘nin
Fikir babasi Dr. Ramazan Savranbaşı’na tekrar teşekkür ederiz.
Kariyerlerini güreş üzerine inşa ettiler.
Birlikte büyüdüler, birlikte öğrendiler.
Birçok genç sporcuya örnek olabilecek bir yolculuk yaşadılar ve halen devam ediyorlar. Gün ailesini tebrik ediyoruz.
Her zorluğun sonunda doğan bir ışık vardır. Eğer elleriniz diken yaralarıyla kan revan içinde kaldıysa güle dokunmanıza çok az kalmış demektir”
Çok enteresan ve zorlu hikayeleri ekteki yazıda..
Başlayalım,
Bedia GÜN /1994 ,
İsmail GÜN ise 1999 Doğumlu.
Her iki kardeşde çok çalışkan.
Abla 2016 Olimpiyat oyunlarına iştirak etti. 2025 Avrupa’da /2. 2018-2022 Akdeniz Oyunları/1. 2018-2019-2020-2022 Avrupa /3. İslam Oyunları/3. ,Üniversiteler Dünya /1. Ve daha uluslararası bir çok madalya ,
Kardeş GÜN;
Gençler ve Yıldızlarda Avrupa ve Dünya ‘da Bronz madalya kazandı.
Başına gelen talihsiz kaza yüzünden bir süre güreşten uzak kaldı.
67kg yaparken geri dönüşü 82kg oldu. 2026 Yılında Büyükler Türkiye şampiyonasında Final yaptı.
Her iki kardeş çok çalışmanın yanında ; Mütevazi, cesaretli karakterleri ile camiada ve çevrelerinde sevilirler.
Her iki sporcuda birkaç kulüp değiştirdiler. En son ASKİ’de karar kıldılar. (Enka-Trakya Birlik..)
Bedia GÜN’ün kendisi ve İsmail ile birlikte hikayeleri ekte ..
Trakya Üniversitesi Kırkpınar Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu mezunu olup Beden Eğitimi Öğretmeni olarak ataması yapılmış. Güreşe Başlama Hikayeleri Kendisi gibi sporcu olan kardeşinin teşviki ve yönlendirmesiyle güreş sporuna adım atmış. Mahallesindeki güreşçi ikiz arkadaşları sayesinde antrenmanlara başlamış ve kısa sürede yeteneğiyle fark yaratmıştır
Bundan sonrasını kendilerinden dinleyelim.
Kardeşimle Güreş Yolculuğumuz;
DETAYLAR;
Güreşle tanışmamın en büyük sebebi kardeşim oldu.
Bir gün salona giderken bana da
“Gel, sen de kızlarda var .” dedi.
Onunla birlikte salona gittiğimde antrenman yapan güreşçi kızları gördüm.
O gün içimde büyük bir heyecan oluştu ve ben de bu sporu yapmak istediğime karar verdim.
Aslında hayatımın yönünü değiştiren ilk adımı, kardeşimin o daveti sayesinde attım. O günden sonra birlikte uzun ve zorlu bir yolculuğa çıktık.
Yıllar boyunca sayısız antrenman yaptık, birlikte ter döktük, fedakârlıklar yaptık ve birçok madalya kazandık. Zaman zaman aynı antrenmanlarda çalıştık, birbirimizi motive ettik ve her zorluğun üstesinden birlikte gelmeye çalıştık.
Kardeşim, sadece bir kardeş değil, aynı zamanda en büyük destekçilerimden biri oldu. Maçlarımın büyük bölümünde tribündeydi. Onun orada olduğunu bilmek bana her zaman güç verdi.
Özellikle 2016 Olimpiyat kota müsabakalarında tribünden verdiği destek benim için unutulmazdı.
En zor anlarda bile bana olan inancını hiç kaybetmedi.
Müsabakalardan önce birlikte rakip analizleri yapar, güçlü ve zayıf yönleri değerlendirir, bana önemli tavsiyelerde bulunurdu.
Kamp dönemlerinde ise sürekli performansımı, yorgunluk durumumu ve moralimi sorar, her zaman yanımda olduğunu hissettirirdi.
Başarılarım kadar zor zamanlarımda da desteğini hiç eksik etmedi.
Bugün geriye dönüp baktığımda, aynı tutkuyu paylaşan iki kardeş olarak güreşe gönül verdiğimizi görüyorum.
“Bu spora yıllarımızı verdik, büyük emek harcadık ve kariyerimizi güreş üzerine inşa ettik. Birlikte büyüdük, birlikte öğrendik ve birçok genç sporcuya örnek olabilecek bir yolculuk yaşadık.”
İyi ki o gün bana
“Gel.” demiş. Belki de tek bir davet, hayatımın en önemli dönüm noktası oldu. Kardeşimin desteği ve inancı sayesinde çıktığım bu yolda, onun emeğini ve katkısını hayatım boyunca unutmayacağım.
İsmail, küçük yaşlardan itibaren elde ettiği derecelerle bana her zaman örnek oldu. Gençlerde Dünya üçüncülüğü ve yıldızlarda Avrupa üçüncülüğü kazanarak ne kadar yetenekli ve çalışkan bir sporcu olduğunu gösterdi.
Onun başarıları bana ilham verirken,
benim başarılarım da ona güç kattı. Birbirimizi hiçbir zaman rakip olarak görmedik; her zaman aynı hedefe yürüyen iki yol arkadaşı olduk. (Anadolu Ajansı)
Kardeşim de azimli, disiplinli ve hedeflerine bağlı bir sporcudur.
Aynı ailede büyümüş, aynı değerlerle yetişmiş olmanın verdiği kararlılıkla hiçbir zaman kolay yolu seçmedi.
Başarının tesadüf olmadığını bilen, her başarının arkasında büyük emek, sabır ve fedakârlık olduğuna inanan bir karaktere sahiptir Antrenmanlarda her zaman en iyisini yapmak ister. Yorulduğunda vazgeçmek yerine daha çok çalışmayı seçer.
Çünkü onun için başarı; sadece madalya kazanmak değil, her gün dünden daha iyi olabilmektir. İnancı, çalışma disiplini ve mücadele ruhu sayesinde önemli başarılara imza attı ve attığı her adımı emeğiyle hak etti.
Güreş onun için sadece bir spor değil, adeta yaşam biçimidir.
Bu yola gönlünü vermiş, yıllarını bu spora adamış, hedeflerinden hiçbir zaman vazgeçmemiştir.
Karşısına çıkan zorluklar onu yıldırmak yerine daha da güçlendirdi.
Disiplini, sorumluluk duygusu ve pes etmeyen karakteri sayesinde hem sporculuğuyla hem de duruşuyla örnek gösterilen biri oldu.
Aynı kanı taşıyor olmanın getirdiği mücadeleci ruhu onda da fazlasıyla görüyorum.
Başaracağına olan inancı her zaman çok yüksektir. Hedef koyduğu zaman sonuna kadar mücadele eder ve hiçbir zaman yarım bırakmaz.
Bu özelliği onu bulunduğu noktaya taşıyan en önemli etkenlerden biridir.
Ben de onun bu azmine, çalışkanlığına ve karakterine her zaman hayranlık duydum. Kardeşim olduğu için gurur duyuyorum. Birlikte aynı hayalin peşinden koşmuş, aynı minderde ter dökmüş, aynı duyguları yaşamış iki kardeş olarak, birbirimizin en büyük destekçisi olduk.
İnanıyorum ki bundan sonra da azmi, inancı ve çalışkanlığı sayesinde çok daha büyük başarılara imza atacak ve birçok genç sporcuya ilham olmaya devam edecektir.
Bugün bulunduğumuz noktaya gelmemizde en büyük emek sahiplerinden biri hiç şüphesiz Karaman ailesidir.
Selahattin Karaman ve Şenay Karaman, kendi çocukları gibi bizlerle ilgilenen, hayatlarını güreşe ve sporcularına adayan çok değerli insanlardır.
Yıllar önce İzmir Büyükşehir Beldespor’da kadın güreşini başlatırken kimse bu kadar büyük başarılara ulaşılacağını tahmin etmiyordu.
O günlerde yaklaşık
50 kadın sporcuyla çıktıkları bu yolculuk, bugün Avrupa ve Dünya şampiyonalarında madalya kazanan, milli takımı temsil eden, meslek sahibi olmuş ve kendi hayatını kurmuş güçlü kadınların hikâyesine dönüştü.
Onlar yalnızca başarılı sporcular yetiştirmedi; topluma faydalı, karakterli bireyler yetiştirdiler.
Selahattin hocamızın yıllarca unutamadığım bir sözü vardı:
“Ben olimpiyat minderlerinde güreşemedim ama sporcularım o minderlere çıkacak.”
Bu söz onun hayalini, inancını ve bizlere olan güvenini anlatmaya yetiyordu.
Ben de bugün olimpiyat minderlerinde güreşme hayalimi gerçekleştirebildiysem, bunda en büyük paylardan biri Selahattin hocamındır. O, sadece teknik öğreten bir antrenör değil; hayal kurmayı, mücadele etmeyi ve asla vazgeçmemeyi öğreten gerçek bir yol göstericiydi.
Karaman ailesi, kendi çocuklarını büyütürken aynı zamanda yüzlerce sporcunun da hayatına dokundu.
Küçücük çocuklarını salonlara getirip o minderlerin kenarında büyüttüler.
Onların ailesiyle bizim ailemiz zamanla iç içe geçti. Aynı salonda ter döktük, sevindik, üzüldük, birlikte kazandık, birlikte kaybettik. O minderlerde sadece spor yapmadık; büyük bir aile olmayı öğrendik.
Bugün geriye dönüp baktığımda görüyorum ki, o minderlerde dökülen her damla terin, edilen her fedakârlığın ve verilen her emeğin karşılığı alınmış.
Bizlere sadece madalyalar değil, hayat boyu taşıyacağımız değerler kazandırdılar.
Bu yüzden Karaman ailesinin üzerimizdeki emeği ve hakkı hiçbir zaman ödenmez. Onların açtığı yolda yürümek ve ülkemizi en iyi şekilde temsil etmek, biz sporcular için her zaman en büyük gurur olacaktır.
Bedia GÜN ; Yukarıdaki metinle hem kendisini, hem İsmail’ ifade etmiş.
Kardeşi yerine de ifade etmiş.
İsmail’de birkaç kelime eklemiş.
Güreşe başladıktan sonra güreş eğitim merkezi seçmelerine katılıp başarı elde ederek
Aydın güreş eğitim merkezine gidip dokuz yaşında ailesinden ayrılıp
Nuri Tunç hocamın yanında dört yılda bir çok madalya alıp Aski spor kulübüne transfer olup hala güreşe Aski spor kulübünde devam ediyor.
A milli takımda çalışmalarıma devam edip Avrupa Dünya ve olimpiyatlarda şampiyon olmayı hedefliyor. ve benden desteğini hiç bir zaman esirgemeyen ailesine, ablası Bedia’ ya ve eşine de buradan sevgilerimi iletiyor..
Bir hikayenin daha sonuna geldik.
https://www.facebook.com/reel/1675090666000826
297. Bölümde görüşmek üzere.
Kalan portre sayımız toplamda
Sadece; DÖRT
Onlar da belirlendi,
Günü gelince yayınlanacak.
Evet, dile kolay;
7 yılda 300 portreyi bitirmiş olacağız.
Ata KARATAŞ / 20 Temmuz 2026 / TGF Mersinli Ahmet Kamp Eğitim Merkezi / Sarıyer
guresiyorum.com / atakaratas53@gmail.com / 0532 775 77 25 (WhatsApp)
Sosyal medyada; YouTube, Facebook, Instagram, Twitter, LinkedIn, N-Sosyal ve diğer platformlarda her daim emirlerinizdeyiz.
